قال علی امیرالمؤمنین علیه السلام: كل يوم لا يعصى الله فيه فهو عيد

هرروزی که در آن گناه نشود، آن روز عید است. نهج البلاغه حکمت 428

دوستان! شگفت انگیزم سلام؛

شگفت انگیزید، به خاطر خیلی چیزها ...

شگفت انگیزید برای اینکه جلب رضایت شما خیلی سخته، دلیلش همون شگفت انگیزی شماست! برای همین لازم بود چند رفیق شفیق دور هم جمع بشن تا شاید بتونن مطالب به درد بخور و جالبی براتون تهیه کنن. محض ریا! باید خدمتتون عرض بشه برای انتخاب و آماده کردن تک تک محتویات «رفیق شفیق» زحمات زیادی کشیده شده، پس شما هم لطف کن و مطالب اونو بخون و اگه نقدی داری بنویس تا در آینده از اونا استفاده بشه!!!

*******************************************

قال علی7: التواضعُ یَرفَعُ و التکبرُ یَضَعُ غرر الحکم ص249 / حدیث 51 و58

1- اگر در خانواده، کسی وضویش اشتباه بود، آیا تذکر دادن به او واجب است؟

2- مدت زمانی مسح پاهایم را از سر انگشتان انجام نمی دادم، بلکه فقط روی پا و مقداری از انگشتان را مسح
می کردم، آیا این مسح صحیح بوده است؟ و در صورت عدم صحت، نمازهائی را که خوانده ام باید قضا کنم؟

خسته که نشدی، دلاور؟ اگه احساس خستگی می کنی، این نامه امام را بخون!

******

تا جوانی در دست توست کوشش کن در عمل و تهذیب قلب و در شکستن اقفال و رفع حجب که هزاران جوان که به افق ملکوت نزدیکترند موفق می شوند و یک پیر موفق نمی شود. قید و بند ها و اقفال شیطانی اگر در جوانی غفلت از آنها شود هر روز که از عمر بگذرد ریشه دارتر و قوی تر می شود.

(ره عشق ، نامه عرفانی حضرت امام خمینی(ره)

سؤال: قاعده جاری در یَضَعُ را توضیح دهید.

یَضَعُ را صرف نمایید.

عفو و گذشت

کینه توزی و لجاجت، ویژه روحهای حقیر و همت های پایین است. بر عکس آنان که نظر بلند و روح بزرگ دارند، پوزش ها را می پذیرند، از خطاهای دیگران چشم می پوشند و از حق شخصی خویش در می گذرند. بلند نظری انسان، عامل محبت دلهای دیگران است. برای خود انسان نیز نوعی لذت روحی دارد و گفته اند:«در عفو، لذتی است که در انتقام نیست»

اخلاق معاشرت

«و الذین ینقضون عهد الله من بعد میثاقه و یقطعون ما أمر الله به أن یوصل و یفسدون فی الأرض أولئک لهم اللعنة و لهم سوء الدار» (رعد ، 25)

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

صله رحم اخلاق را نیکو، دست را بخشنده، دل و جان را خوش و رزق را افزایش و مرگ را به تأخیر می اندازد.

با توجه به تأکید دین مبین اسلام بر صله رحم و آثار و برکاتی که این امر مبارک داره، بر ما لازمه که به این مهم توجه کافی داشته باشیم. ولی لازمه انجامش اینه که آداب اون را بدونیم وگرنه ثوابمون کباب می شه. می خوام در اینجا چند تایی از نکاتشو برات بیان کنم. پس خوب گوش کن.

رفت و آمد هامون باید برای خدا باشه. همانطوری که امام صادق علیه السلام فرمودند: نکنه با کسی بخاطر توقعاتی که ازش داری یا کسب اعتبار بخاطر شخصیتی که داره یا بخاطر ریا و کسب شهرت با اون رفت آمد کنی!! بلکه بخاطر زیارت برادر یا خواهر مؤمنت به خونه اش برو. به این روایت توجه کن: هیچ مسلمانی برادر دینی اش را در راه خدا و برای خدا زیارت نمی کند مگر آن که خدای متعال به او ندا می دهد: ای دیدار کننده خوش به حالت! بهشت برای تو سزاوار و گوارا باد.

در رفت و آمد هامان مواظب باشیم اثر منفی در ما به وجود نیاید! مثلاً مواظب زبونمون باشیم نکنه غیبت یا شوخی های نابجا یا حرف نسنجیده ای از ما سربزند که مشمول این روایت بشیم: گاهی انسان سخنی می گوید که او را از آسمان به زمین می اندازد.

آداب اجتماعی را رعایت کنیم. به طوری که وقتی با فامیلا برخورد می کنیم از طلبه و طلبگی خوششون بیاد. دیگر نیاز نیست بگم که باید لباسای ما اطو کرده باشه، بوی عطر ما همه جا بپیچه، خوش برخورد و گشاده رو باشیم، اسرار مردم را حفظ کنیم و آداب سفره را رعایت کنیم (مثل اینکه با نام خدا شروع کنیم و لقمه را کوچیک برداریم و قبل از سیر شدن دست از غذا بکشیم و در پایان حمد و سپاس خدا را بگیم).

حکایت

عارفی را گفتند که هیچت ما را به یاد آری؟ گفت: هی! آن دم که خدا را از یاد برم!!

بندگی کن تا که سلطانت کنند تن رها کن تا همه جانت کنند

خوی حیوانی سزاوار تو نیست ترک این خو کن که انسانت کنند